ودشتی زیرپای شب درآن صدکهکشان آتش

زمین وآسمان درهم گره خوردندوپیچیدند

که برپاکرده ای صدهاهزارآتشفشان آتش

"سرت برنیزه هاروییدخواندی یک غزل گل را"

سراسرعشق وآیینه بمان درخون بخوان آتش

به طوفان می زنی هرروزهفتادودوکشتی را

میان بادمی رقصدفقط   یک بادبان آتش

دوبال سرخ روییدندجای دستهای سبز

کنارعلقه غلطیدصدهاآسمان آتش

غریبی خیمه زدبردشت وزینب این سوی میدان

برادرآن طرف مانده ودشتی درمیان آتش